BIOLICHT

Hier maakt u kennis met één van de boeiendste thema's van deze tijd; de herontdekking van de betekenis van het zonlicht voor de mens.

Wilt u uw leven wezenlijk verbeteren, lees dan hier verder over de gepaten- teerde uitvinding van het BIOLICHT-SYSTEEM, dat het meest op het zonnelicht lijkt, de onderzoeksresultaten, grafieken en adviezen over het gebruik van het BIOLICHT-SYSTEEM en aanbevolen literatuur.

Door de zon krijgt u een goed humeur.

zonlicht:
· versterkt de concentratie
· heelt depressies
· activeert de hormoonhuishouding
· stuurt de Vitamine D3-Synthese
· verhoogt de prestaties
· helpt bij huidaandoeningen
· heeft invloed op osteoporose
· activeert het immuun-systeem
Maar wanneer schijnt bij ons de zon? Daarom is er een biolicht-systeem ontwikkeld. Biolicht schenkt u gezondheid, concentratie, uithoudings- vermogen en bevordert uw prestaties.  Het Biolicht lijkt het meest op zonlicht.

Biolicht armatuur
Al in vroegere tijden werd de zon als levenskracht door de oude Chinezen, Maya's, Inka's en de Egyptenaren aanbeden. Er ontstonden zonnenculturen. Grieken en Romeinen behandelden ziektes met zonlicht. De Deen Niels Finsen kreeg in 1904 de Nobelprijs voor medicijnen voor zijn therapie voor huidtuberculose met ultraviolet licht. Alleen al aan de Riviera ontstonden binnen 1 jaar 36 sanatoria voor heliotherapie.
Vier factoren zijn voor de kwaliteit van het zonnendaglicht verantwoordelijk:

1 ) Het spectrum
De elektromagnetische straling van de zon die de aarde bereikt heeft een bereik van 290 nm hoger dan de regenboog tot 770 nm. Infrarood. Dit gaat over het hele spectrum van de UV-stralen tot aan de infrarood.

Dit gesloten spectrum geeft sinds miljoenen jaren het licht voor alle levende organismen op deze wereld. Alleen het zonlicht heeft het syntropie-effect dat voor al het leven op de aarde verantwoordelijk is. Dit betekend dat in de loop van de evolutieprocessen steeds complexere levensvormen zích konden ontwikkelen en zich door een hogere graad van zelforganisatie verder konden ontwikkelen tot aan de fantastische mogelijkheden van het zelfbewust zijn de manuele en technische gave om uit te vinden en geestelijke creativiteit. De directe zonnestralen worden op aarde door planten, dieren en mensen benut. Het veruit grootste aandeel van deze straling wordt in het heelal gereflecteerd en heeft een entropische karakter. Entropie is een natuurkundíge grootheid waarvan de verloopsrichting van de in de natuur aflopende processen afhangt. De stralingsenergie van de afzonderlijke bereiken wijst grote verschillen op. Een foton in het infraroodbereik heeft een energie van 0,1 (elektronenvolt), in het UV-bereik 2,0 eV, dus het twintigvoud.

2) Gelijkstroom
Zon- en daglicht vloeit continu. Er bestaat dus geen 50 Hz-frequentie net zoals de wisselstroom met honderd 0 doorgangen per seconde.

3) Kleurtemperatuur
Bij zonsopgang is deze 3.400 Kelvin, stijgt tot 's middags op 5.500 Kelvin en daalt 's avonds af naar 3.400 Kelvin.

4) Lichtintensiteit
Inherent met het stijgen van de kleurtemperatuur is de stijging van de belichtingssterkte, die 's morgens toeneemt en 's avonds weer daalt. Een dergelijke belichtingssterkte kan in de zomer tot 100.000 Lux bereiken. Dit proces roept bij de mens het "circadianritme" op. Bovendien ontstaat er door de vier jaargetijden een seizoensjaarritme. Dag- en jaargetijdenritme zijn dus de tijdmeters voor biologische klok van de levende organismen.

Kunstmatig licht
Sinds de uitvinding van Edison's gloeilamp geloofde men erin, dat lichtintenisteit en kleurwaarneming de enige criteria voor de kwaliteit van het licht zouden zijn. Deze opvatting veranderde ook niet met de opkomst van de TL-buis en het halogeenlicht. Echter licht heeft biologische functies. Om deze redenen werden lichtsystemen nog steeds met:
· gereduceerd spectrum zonder UV en I R
· wisselstroom of hoge frequentie bedreven en profileren zich door:
· monotonie van de kleurtemperatuur en monotonie van het lichtintensiteit
Dit betekend dat deze belichtingssystemen buiten de lichtintensiteit en kleurweergave, geen zon- daglichtkwaliteit hebben. Bijkomstig is er een elektromagnetisch stoorveld waarvan de negatieve eigenschappen een kwaliteitsverlies veroorzaken.

Het nieuwe lichtsysteem
Omdat licht niet alleen een natuurkundige maar ook een biologische werking heeft, kan maar één oplossing van het probleem tot succes leiden, namelijk als het nieuwe systeem zon- en daglichtkwaliteit heeft. De auteur werkt sinds 1978 in de lichtbranche en maakte daar kennis met een volspectrumlamp, die in opdracht van de NASA door een Amerikaanse ondememing ontwikkeld werd en voor het eerst in de geschiedenis van de lichttechniek een spectrum uitstraalt, dat het meest overeenkomt met het natuurlijke spectrum. Dit betekent dat het licht van de volspectrumlamp daarmee ook qua energie tot in alle bereiken, van UV-B tot aan IR, overeen komt met het zon- en daglicht.
Prof. dr. Walz raadde toen aan deze lamp met gelijkstroom te voeden omdat hiermee een energiebesparing van 20-35% te behalen was. Door gelijkstroom ontstaat helaas het probleem genaamd cataforese. Het is te voorkomen door periodieke ompoling. Dit werd elektronisch opgelost. De auteur voorzag het prototype van de nieuwe lamp, die door gelijkstroom gevoed werd met een volautomatische ompoling. Hierbij leerde de auteur de professoren Hollwich en Kukelhaus kennen die dit een goede oplossing vonden. Hollwich verklaarde dat dit nog geen natuurlijk licht was, Kukelhaus voegde daaraan toe dat het toekomstige systeem bovendien nog kleurentemperatuurveranderingen en lichtintensiteitsfluctuaties moest bevatten zodat er van een belichting conform het daglicht gesproken kan worden, want de gehele stofwisseling- en hormoonhuishouding werd gestuurd over het energieke deel van de zenuwbanen door het oog. Daaruit maakten de professoren op, dat zonder daglichtkwaliteit er geen verbetering van de werking in binnenruimtes te behalen viel.
De oplossing bracht het nieuwe BIOLICHT-SYSTEEM, dat bestaat uit:

1. Volspectrumlamp
2. Gelijkstroomvoeding met  volautomatische ompoling
3. Kleurtemperatuurverandering van 3500- 5500 K door het reflectorensysteem
4. Verandering van de lichtintensiteit door 3 verschillende oppervlakten en verschillende vormen van de 3-zijdige reflectoren
5. Dagritme door veranderende uitvalshoek van het licht dat door de reflectoren wordt weerkaatst, conform de loop van de zon
    
   Dit betekent dat voor het eerst in de geschiedenis van de lichttechniek het gelukt is, het zon- en daglicht op een bijna ideale manier te simuleren.